سلام امـام زمـان! وارث غــم زهـرا            ســلام وارث اشــک دمــادم زهـــرا

سلام امام زمان! صاحب عزای عظیم            سلام خـونجـگـر از داغ مـاتـم زهرا

همین‌که فـاطـمیه می‌رسد شـبیه توأم            سـیـاهـپــوش عــزای مـحـرم زهــرا

نگاه لطف تو بوده، و غیر از این هم نیست            که بـاز آمـده‌ام زیـر پــرچــم زهــرا

به زیر خیمه‌ او ملجاء و پناه من است            و شکر می‌کنم این لطف هر دم زهرا

امـیـد بـسـته‌ام آقـا به این سـیـاهی‌هـا            امـیـد بـسـتـه‌ام آقـا بـه مـقــدم زهــرا

بیـا اجـازه بـده تـا زیـاد گـریه کـنـیـم            برای عـمـر کـم و قـامت خـم زهـرا

شـنـیـده‌ام اثـری از تنـش نمانده دگر            خـدا کـند که بمیرم از این غم زهـرا

خدا کـند که بمیرم؛ کـبود شد رویش            خدا کند که بمیرم شکـست پهـلـویش